บทความนี้มีความมุ่งหมายให้เกิดการอภิปรายเกี่ยวกับความท้าทายในการบังคับใช้ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. ๒๕๖๐ ในการกํากับดูแลธุรกิจแพลตฟอร์มดิจิทัล โดยเริ่มต้นด้วยการศึกษาลักษณะเฉพาะตัวของแพลตฟอร์มดิจิทัล และปัญหาจากลักษณะ เฉพาะตัวดังกล่าวที่ส่งผลกระทบต่อการแข่งขัน และได้ศึกษาข้อเสนอหรือการอภิปราย เชิงวิชาการเพื่อหากลไกทางกฎหมายที่มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะแก้ไขปัญหาการแข่งขัน ที่เกิดขึ้นจากธุรกิจแพลตฟอร์มดิจิทัล อย่างไรก็ตาม การศึกษาวิจัยชี้ให้เห็นว่าการถกเถียง ในประเด็นต่าง ๆ เหล่านี้ยังคงดําเนินต่อไปและยังไม่ได้ข้อยุติ แม้ในประเทศที่มีกฎหมาย ป้องกันการผูกขาดหรือกฎหมายการแข่งขันที่มีความก้าวหน้า นอกจากนี้ บทความนี้ยังได้ ตั้งคําถามเพื่อค้นคว้าหาคําตอบว่าบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. ๒๕๖๐ สามารถจัดการกับปัญหาและข้อกังวลเกี่ยวกับการแข่งขันที่เกิดขึ้นจากการดําเนิน ธุรกิจของแพลตฟอร์มดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่ ทั้งนี้ เมื่อได้ศึกษางานวรรณกรรม ที่เกี่ยวข้องในต่างประเทศ บทความนี้ได้นําเสนอข้อโต้แย้งว่า พระราชบัญญัติการแข่งขัน ทางการค้า พ.ศ. ๒๕๖๐ และกฎหมายลําดับรองจําเป็นต้องได้รับการแก้ไขในบางประเด็น แต่บัญญัติฉบับดังกล่าวก็มีความยืดหยุ่นในการตีความและการบังคับใช้กับประเด็นปัญหา อุบัติใหม่ในธุรกิจแพลตฟอร์มดิจิทัล อย่างไรก็ตาม ข้อสรุปสําคัญประการหนึ่งที่บทความนี้ ต้องการนําเสนอคือ การทําความเข้าใจตลาดแพลตฟอร์มดิจิทัล และปฏิรูปหลักเกณฑ์สําคัญ บางประการภายใต้กฎหมายแข่งขันทางการค้าของประเทศไทย ให้สอดคล้องกับพลวัต ของธุรกิจแพลตฟอร์มดิจิทัล

This article aims to initiate a discussion about the challenges of applying Thailandûs Trade Competition Act, B.E. 2560 (2017) to digital platform businesses. It begins by exploring the idiosyncratic characteristics of digital platforms and the ways in which these create new problems for competition. It then surveys regulatory proposals and academic discussions on the optimal legal solutions to competition issues involving digital platforms while noting that such debates have remain unresolved after decades, even in jurisdictions with well-established antitrust/competition laws. The article questions whether the existing provisions of the Trade Competition Act B.E. 2560 (2017) can effectively address emerging legal concerns arising out of the operation of digital platform businesses in Thailand. Drawing on literature from other jurisdictions, it is argued that it may be necessary to amend the Act and subordinate legislations adopted under the Act in some respects, notwithstanding the fact that the Act provides sufficient room for manoeuvre in terms of interpretation and application to address a number of emerging concerns in the digital platform businesses. The paper concludes that the most important step is to improve the understanding of markets of the digital platforms and reformulate certain critical criteria under Thailandûs competition law in response to the dynamic of the digital platform businesses.