การประชุมตุลาการระหว่างประเทศ ครั้งที่ ๑๙ (19th Annual International Judicial Conference) จัดขึ้นระหว่างวันที่ ๑๗ - ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙ ที่กรุงวอชิงตันดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นกิจกรรมระดับนานาชาติที่จัดขึ้นเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทางวิชาการระหว่างผู้พิพากษาศาลยุติธรรมและศาลรัฐธรรมนูญจากนานาประเทศเกี่ยวกับประเด็นสำคัญของกระบวนการยุติธรรม โดยหัวข้อสำคัญในการประชุม ครั้งนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับหลัก นิติธรรม การบริหารจัดการคดี และความโปร่งใสกับเหตุผลในคำพิพากษา หลักนิติธรรมเป็นหลักสำคัญเพื่อการปกป้องสิทธิมนุษยชนและรักษาไว้ซึ่งประโยชน์ สาธารณะ ภายใต้หลักนิติธรรมรัฐบาลต้องกระทำการภายในกรอบของกฎหมายทั้งกฎหมาย ภายในประเทศและกฎหมายระหว่างประเทศ หลักการต่าง ๆ จึงถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้รัฐบาลใช้อำนาจในทางที่ไม่ชอบ หลาย ๆ ประเทศจึงมีแนวคิดที่จะสร้างองค์กรขึ้นมา เพื่อตรวจสอบการออกกฎหมายของรัฐบาลและการทำงานของรัฐบาลเพื่อไม่ให้ละเมิด รัฐธรรมนูญ พร้อมทั้งส่งเสริมความเข้มแข็งของระบอบประชาธิปไตย เพราะหากระบอบ ประชาธิปไตยไม่มีความเข้มแข็ง หลักนิติธรรมย่อมอ่อนแอไปด้วย ในส่วนปัญหาด้านการบริหารจัดการคดีเป็นปัญหาที่พบในทุกเขตอำนาจศาล ทั้งนี้ เมื่อปริมาณคดีที่เข้าสู่ศาลเพิ่มสูงขึ้น บทบาทของศาลยุติธรรมย่อมเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมที่มีหน้าที่ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีเพียงอย่างเดียว แต่ในปัจจุบันศาลยุติธรรมต้องบริหารจัดการคดีเหล่านี้ให้มีประสิทธิภาพและรวดเร็วด้วย การใช้ระบบไกล่เกลี่ยชั้นอุทธรณ์และการจัดตั้ง ผู้พิพากษาเฉพาะจะช่วยลดปริมาณคดีลงได้ แต่ระบบไกล่เกลี่ยจะมีประสิทธิภาพหากคู่ความมีความเต็มใจโดยตระหนักถึงผลดีที่เกิดขึ้น และระบบนี้ต้องมี ค่าใช้จ่ายที่ต่ำไม่เป็นภาระแก่คู่ความทั้งด้านการเดินทางและระยะเวลา รวมถึงมีการรักษาความลับที่ดี ในส่วนการจัดตั้งผู้พิพากษาเฉพาะจะเป็นการลดงานของผู้พิพากษาลง โดยผู้พิพากษาเฉพาะนี้จะทำคำสั่งในคำร้องและคำขอต่าง ๆ ที่ไม่กระทบกับผลของคดี เช่น การกำหนดค่าตอบแทนทนายความที่ศาลตั้ง เป็นต้น ทำให้ผู้พิพากษามีเวลาพิจารณา คดีสำคัญ ๆ มากขึ้น สำหรับความโปร่งใสและเหตุผลในคำพิพากษาเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกที่ผู้พิพากษา ทั้งหลายจักต้องมีเพราะเป็นพันธกรณีทั้งต่อคู่ความและสาธารณชน การอธิบายถึงผลลัพธ์ของคดีเป็นการอธิบายคู่ความฝ่ายที่แพ้คดีเข้าใจว่าเพราะเหตุใดจึงเป็นฝ่ายแพ้คดีรวมถึงเป็นข้อมูลเพื่อใช้ในการอุทธรณ์หรือฎีกาคดีต่อไป และยังทำให้สังคมได้รับรู้ว่าความยุติธรรมได้บังเกิดแล้ว เนื่องจากเหตุผลในคำพิพากษาทำให้สังคมได้ทราบและตระหนักถึงการดำเนินกระบวนพิจารณาและหลักกฎหมาย อันทำให้เกิดความชัดเจนในสังคมและเป็นประโยชน์ ในการปฏิบัติตามกฎหมายของประชาชนต่อไป

According to the Act on Legislative Drafting and Evaluation of Law B.E. 2562, the law is out of necessity if its content meets the criteria. Such criteria include when actions prohibited under the provisions of the said law do not affect the peaceful and free coexistence of people in society. In addition, even though the actions prohibited affect the peaceful and free coexistence of people in society, the provisions can still be considered no longer necessary if other measures with similar results or better than taking criminal measures exist and such provisions have criminal measures rather than any other measures. As a result, the law which is no longer necessary is a problem of overcriminalization. The Act on Offenses arising from the Use of Checks, B.E. 2534, is still necessary. On the other hand, the order of the