จากการศึกษาของผู้วิจัยได้พบว่า สิทธิของจําเลยในคดีอาญาตามกระบวนการยุติธรรมของประเทศไทยซึ่งมีกฎหมายรัฐธรรมนูญได้กล่าวถึงหลักสิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทยไว้อย่างชัดเจน รวมถึงสิทธิของจําเลยในคดีอาญาที่ปรากฏหลักฐาน ต่อมาทีหลังว่ามิได้เป็นผู้กระทําความผิดจําเลยดังกล่าวนี้ จึงสมควรได้รับความเป็นธรรมจากกฎหมายด้วยเช่นกัน จึงทําให้มีหน่วยงานของรัฐเข้ามามีอํานาจในการตรวจสอบและพิจารณาให้การช่วยเหลือเยียวยาแก่จําเลยในคดีอาญาดังกล่าว รวมถึง จําเลยที่ถูกยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕ มาตราและ ๒๒๗ ที่ถูกยกฟ้องเช่นเดียวกันแต่ได้รับความเยียวยาช่วยเหลือจากรัฐ ไม่เสมอภาคกัน กล่าวคือถ้าเป็นจําเลยที่ถูกยกฟ้องตามมาตรา ๑๘๕ จะได้รับความ ช่วยเหลือเยียวยาตามขั้นตอนของรัฐ หากเป็นการยกฟ้องตามมาตรา ๒๒๗ ก็จะ ไม่ได้รับความช่วยเหลือเยียวยาจากรัฐ จากการศึกษาในครั้งนี้จึงมองเห็นสภาพปัญหา ของกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของไทย ที่ยังให้สิทธิของประชาชนไม่ว่าจะอยู่ใน ฐานะใดยังคงกล่าวถึงสิทธิประชาชนได้รับไม่ทั่วถึง จึงทําให้ขัดกับกฎหมายรัฐธรรมนูญที่ได้กล่าวถึงเรื่องสิทธิไว้ จากบทบัญญัติดังกล่าวข้างต้นจะเห็นว่า จําเลยในคดีอาญาที่ปรากฏหลักฐานว่ามิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการกระทําความผิดนั้นเป็นผู้มีสิทธิได้รับความคุ้มครองจากรัฐ และยังเป็นผู้ที่สามารถยื่นขอรับค่าตอบแทน ค่าทดแทน และค่าใช้จ่ายที่จําเป็นจากรัฐ โดยเป็นไปตามเงื่อนไขของกฎหมายที่บัญญัติในสิทธิของประชาชน การที่รัฐให้ความ คุ้มครองแก่ประชาชนในส่วนของจําเลยในการขอรับค่าตอบแทนจากรัฐเพื่อเป็นการ เยียวยาความเสียหายของจําเลยที่มิได้เป็นผู้กระทําผิดในคดีนั้นที่ได้รับความเดือดร้อน ในระหว่างคดียังไม่สิ้นสุดไม่ว่าจะเป็นค่าขาดประโยชน์ทํามาหาได้ ค่ารักษาพยาบาลหากได้รับความเจ็บป่วย รวมไปถึงอัตรารายได้นับแต่วันที่มีคําพิพากษาว่ามิได้เป็น ผู้กระทําความผิดจริง จําเลยที่ศาลพิจารณาแล้วว่าไม่ได้มีความผิดจริงสามารถมีสิทธิ ในการขอความช่วยเหลือที่จําเป็นและเหมาะสมจากรัฐ ส่วนค่าตอบแทน ค่าทดแทน และค่าใช้จ่ายที่จําเป็นให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา ๔๐ (๔) ในการขอรับค่าใช้จ่ายแก่จําเลยในคดีอาญาต้องเป็นไป ตามหลักเกณฑ์ของพระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหาย และค่าทดแทนและค่าใช้จ่าย แก่จําเลยในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๔ สิทธิของประชาชนในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาประเทศไทยนั้นยังคงมี ปัญหาบางจุดที่ต้องเร่งพัฒนาในเรื่องสิทธิโดยเฉพาะสิทธิของจําเลยในคดีอาญาในการยกฟ้องตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕ และมาตรา ๒๒๗ ที่กล่าวถึงการยกฟ้องจึงควรให้สิทธิแก่จําเลยในคดีอาญาไม่ว่าจะเป็นการยกฟ้องตาม มาตราไหนก็ควรได้รับสิทธิในการช่วยเหลือเยียวยาจากรัฐโดยเท่าเทียมกันและพัฒนากฎหมายให้เทียบทันกฎหมายต่างประเทศเพื่อนําไปสู่การแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในกระบวนการยุติธรรมของไทย

From this study, it was found that the rights of the accused in criminal case in accordance with the criminal judgment process of Thailand was supported by the Constitutional Law, which obviously mentioned the rights and liberty of the Thai people, included the rights of the accused in criminal case; provide that it was proved at a later time that such accused did not commit offence and the accused in such event should obtain law equity as well. Therefore, there was State agency, which was authorized to examine and made consideration for assisting the accused in the event of such criminal case; including the accused whose prosecution process was dismissed according to Criminal Case Judgment Procedures Code, Section 185 and Section 227 that the prosecution was also dismissed but they did not obtain the equal assistance from State agency. In case of the accused whose prosecution process was dismissed according to Section 185, they would obtain the assistance based on procedures of State agency. In case of the prosecution dismissal based on Section 227, the assistance of State agency would not be given. This study demonstrated the problem of the criminal judgment process of Thailand that the rights of the accused were limited. The rights of citizen were not widely equal and this was contradictory to the Constitutional Law, which mentioned such equity. According to the abovementioned provisions, the accused in criminal case, which was proved at a later time that the offence was not committed, was the entitled person to obtain State protection and would be able to make a request for compensation and necessary expenses from responsible State agency in accordance with conditions of relevant laws on citizenûs rights. The State protected its citizen in case of the accused, who made a request for compensation from the state in order to cure and assist the accused criminal case, which was proved at a later time that such offence was not committed and was suffered when the¡°√“§¡ - ‡¡…“¬π ÚııÙ 97 ¥ÿ ≈æ“À lawsuit was pending - for compensation of incomes loss, medical treatment cost; including the rate of incomes after the date that the final judgment concluded that he was not an offender. The accused, who was sentenced by Court that he was not the offender, would be entitled to request for necessary and appropriate assistance from the State. The compensation and necessary expenses would be based on the relevant law provision in accordance with the Constitution of the kingdom of Thailand 2007; Section 40 (5). The request for receipt of expenses to the accused in criminal case must be consistent with the criteria of Compensation for Sufferer and Compensation as well as Expenses to the Accused in Criminal Case Act 2001. However, there still were some issues about the criminal judgment process of Thailand that should be improved; especially for the rights of the accused in criminal case, which prosecution process was dismissed according to Criminal Case Judgment Procedures Code, Section 185 and Section 227 in the part that mentioned the dismissal of prosecution. The accused in criminal case, as mentioned in any Section of the Act, should have the rights to obtain the assistance of the State equally and Thai laws should be developed to catch up other foreign laws. Finally, this would bring the ways of solving problems, which have occurred in the judgment process of Thailand.